31 تیر, 1398

بیماری جدایی ناپذیر؛برادر ملتزم خودت را محک بزن

نویسنده: دکتر ایاد قنیبی نویسنده: دکتر ایاد قنیبی

پدیده ای در بسیاری از ما که به عنوان افراد پایبند به امور دینی به حساب می آییم وجود دارد و آن این است که هنگامی که ما کارهای حرامی (مانند آهنگ و موسیقی، روابط خارج از ضوابط بین دختران و پسران جوان) که به آن عادت کرده ایم را ترک می کنیم و بر مظاهر و نشانه های التزام (مانند حجاب و ریش) روی می آوریم، بدون آن که از ایستگاه های تزکیه واقعی گذر کنیم و بهره های نفسانی همچنان همراه و همدم ما هستند.

این بهره های هوای نفسانی یعنی همان چیزی که قبلا تو را برای انجام معاصی سوق می داد و اکنون راه گریز جدید خودش را در شخصیت تو برادر ملتزم، که به طور ناقص یا احیانا متوسط التزام یافته ای جست و جو خواهد کرد. بهره های هوای نفس با شکل و نمود تازه ای ظاهر خواهد گشت.

تو قبل از آن بهره نفسانی خودت را با آواز و موسیقی و چشم چرانی در امور حرام ارضاء می کردی و امروز بعد از (پایبندی) بهره نفسانی خودت را با ریاء و طلب شهرت از طریق دینی که به طور ظاهری به آن ملتزم گشته ای ارضاء می کنی و یا از طریق سهل انگاری در غیبت کردن مردم و تحقیر کردن آن ها به اعتبار اینکه تو قَیّم و ولی بر دین و محافظ قلمرو آن هستی !! یا سهل انگاری در حقوق مردم به اعتبار اینکه تو به خاطر پول و دارایی که به بهانه خدمت به امت از آنان به خود اختصاص داده ای در اولویت قرار داری و گویی که آنان دارایی شان را بی فایده تباه می سازند.

او قبلا بهره نفسانی اش را با بی حجابیِ آشکار ارضاء می کرد ولی امروز بعد از اینکه سرش را پوشانده بهره نفسی‌اش را با تنگ کردن لباس هایش و تزئین و زر دوز کردن و سهل انگاریِ بیشتر در ایجاد رابطه با مردهای اطرافش ارضاء می کند.

و مشکل اینجاست که ما در تمام این موارد هنگامی که ضمیر و وجدان مان می خواهد بیدار شود آن را ساکت می کنیم و به او می‌گوییم (نه بلکه من خوب و عالی هستم به این دلیل که من آهنگ و موسیقی و سریال های تلویزیونی را به خاطر خدا ترک کردم و ریش گزاشتم و نگاه و حرف جامعه نسبت به خودم را تحمل کرده ام و به خاطر خداوند فداکاری کرده ام)، درست است او این کارها را به خاطر خداوند انجام داده اما از بهره هوای نفسانی‌اش رهایی نیافته بنابراین راه گریز دیگری را برای او پیدا کرده تا این‌گونه فداکاری ای را که کرده است جبران کند.

در احوال #خوارج بیاندیشید همان کسانی که پیامبر در مورد آنان فرمود: «نماز و روزه و عمل شما در کنار نماز و روزه و عمل آنان کم و ناچیز می نماید» (بخاری)

در ظاهر عبادت آنان بیشتر از عبادت صحابه بود اما آنچه که آنان را به هلاکت برد این بود که از بهره و هوای نفسانی‌شان رهایی نیافته بودند.

ابن کثیر فرمودند: «همانا اولین بدعتی که در اسلام به وجود آمد فتنه خوارج بود و سرآغاز آن به خاطر دنیا پرستی بود آن هنگام که رسول خدا غنیمت های جنگ حنین را تقسیم فرمودند و انگار که آن ها با عقل فاسد و معیوب خودشان چنان پنداشتند که ایشان در تقسیم کردن غنایم عادلانه عمل نکرده بنابراین این موضوع را پیش آوردند و یکی از آنان به نام "ذوالخویصره" -خداوند کمرش را در هم شکاند- گفت: عادل باش چرا که تو عادلانه عمل نکرده ای.»

و این مصیبت آنان بود. آنان با وجود عبادت زیادشان خودشان را از هوای نفسانی پاک نکرده بودند، و نفس اماره ی آنان بهره خودش را در حس برتری جویی و تکبر بر مردم و مباح کردن خون و مال آنان یافته بود وگرنه همانا خداوند مهربان تر است از اینکه قومی را که صادقانه و با خلوص نیت به او روی آورده است را گمراه کند.

برادرم، خواهرم، نفس خودت را محک بزن آیا از هوا و بهره‌ی آن رهایی یافته ای؟ و بدان که استقامت و پایداری حقیقی میسر نمی گردد مگر زمانی که با یقین به رحمت خداوند متعال از این بهره‌های نفسانی رهایی یابی و الله متعال در عوض آن لذت و ایمانی را پاداش تو قرار خواهد داد که پیشتر آن را در دل های یاران پیامبر قرار داده بود.

[أُولَـٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ]
« چرا که مؤمنان، خدا بر دلهایشان رقم ایمان زده است، و با نفخه‌ی ربّانی خود یاریشان داده است و تقویتشان کرده است»

و راست گفت خداوند :[قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا].
«کسی رستگار و کامیاب می‌گردد که نفس خویشتن را (با انجام طاعات و عبادات، و ترک معاصی و منهیّات) پاکیزه دارد و بپیراید.»

نویسنده: دکتر ایاد قنیبی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
آخرین ویرایش در یکشنبه, 18 آذر 1397 11:36
  1. نظرات (0)

  2. اضافه کنید

نظرات (0)

هنوز نظری ارسال نشده است

  1. بهتر است نام و نظر خود را فارسی تایپ کنید ( برای انتشار سریع نظر یا افزودن فایل پیوست، باید وارد حساب کاربری خود شوید )
پیوست (0 / 3)
انتشار موقعیت
تمام حقوق مادی و معنوی برای تمکین محفوظ است